“Ik kwam er als tiener mee in aanraking na een les waarin we moesten tekenen met Oost-Indische inkt. Ik was meteen verkocht en heb er lang mee op papier geëxperimenteerd. Na al die jaren was het een logische stap om verder te werken op huid. Het is een heel technisch beroep met een lange leercurve, omdat het zo delicaat en fijn werk is.”

Ondertussen werkt Jelle al twintig jaar aan zijn beeldtaal. Miljoenen lijnen heeft hij al neergezet. En daarbij gaat hij erg intuïtief te werk, met veel zorg voor de klant.

“Mijn stijl wordt al herkend en dat vind ik superfijn. En ik durf voorzichtig zeggen dat ik er ook trots op ben. Niet alleen op mijn werk, maar ook hoe kwetsbaar mijn klanten hier durven zijn. Ik maak er een punt van om hen warm te ontvangen en op hun gemak te stellen. We hebben een verkennend gesprek en ik probeer af te tasten of hun wens geen bevlieging is. Tijdens de sessies kan ik dan ook diepgaande gesprekken voeren en bouwen we een vertrouwensband uit. Dat werkt goed in combinatie met de setting van muziek, lichtinval en concentratie. Ik neem mijn tijd om samen met de klant tot een ontwerp te komen dat permanent op hun lichaam blijft.”

Naast het handwerk zelf is het menselijke contact voor Jelle dus een belangrijke meerwaarde. Met een penseel gaat hij subtiel te werk: tekenen, opnieuw uitvegen en verder werken. Zorgzaam en toch daadkrachtig.

“Nadat ik het gevoel heb klaar te zijn, blijf ik nog even in scanmodus om te zien of ik nog aspecten kan verbeteren. Pas als de klant weg is kan ik dat loslaten. Op dat moment komt er een tevreden gevoel over me heen en is m’n dag goed. Zowel de band met de ander als het creatieproces maakt het een dankbaar en zingevend beroep.”

Heeft Jelle dan de perfecte job? Of zijn er ook dingen zijn die hij minder leuk vindt?

“Vooraf klaarzetten en achteraf opruimen, dat zijn de minuscule zaken die ik minder prettig vind. Ik heb ook het geluk dat mijn studio in mijn tuin staat, zodat ik mijn vrije tijd optimaal bij mijn gezin kan doorbrengen.”

Jelle ziet zichzelf deze job doen zolang zijn handen het toelaten. Het technische aspect van zijn werk vereist veel fijne motoriek en een vaste hand. Als dat niet meer lukt, zou hij graag verder werken met het menselijke aspect in zijn job, in een coachende rol.