Op 9 december 2025 wonen we de laatste sessie van het traject bij.  Binnen wacht een warme groep: Sven, Lemmy, Kevin, Ringo en Salim, samen met detentiebegeleider Shauny Bronders.

Een warme ontvangst en gedeelde focus

Bij het binnenkomen valt meteen op hoe vertrouwd de deelnemers met Veerle zijn. Ze nemen spontaan stoelen, leggen hun notities klaar en beginnen enthousiast aan de herhaling van de vorige les. Iedereen heeft al nagedacht over zijn selectie voor de expo: titels, lijstjes, kleine schetsen.

Veerle glimlacht: “De deelnemers zijn heel enthousiast. Zo’n selectie maken blijft moeilijk, maar ze weten goed wat ze willen tonen.” Lemmy zorgt voor de eerste lach wanneer hij na een kritische opmerking van Veerle een foto resoluut doorstreept in zijn boekje. Maar uiteindelijk komen ze samen tot vijf sterke beelden.

Vertrouwen zonder woorden

Ook bij de anderen gaat de selectie vlot. Alleen Kevin heeft een moeilijke dag. De groep voelt dat meteen aan en last spontaan een pauze in. Een paar schouderklopjes, een blik van verstandhouding — meer is er niet nodig. Veerle print nog enkele beelden zodat iedereen iets kan meenemen naar zijn kamer. Na zes intensieve weken (voorbereiden, materiaal meesleuren, foto’s selecteren), krijgt ze een warm dankwoord.

De opening van de expo

Op 28 januari 2026 openen Linx+ en De Rode Antraciet de expo. Familie, vrienden en bewoners schuiven aan. Lennert Deleu praat de avond aan elkaar, deelnemers en begeleiders komen aan het woord, en dichter Jo Lauwers leest Metamorfose, het gedicht dat tijdens het traject ontstond.

De deelnemers blikken terug. Salim: “De sessies hielpen om de dagelijkse realiteit eens los te laten. Ik sta nu stil bij kleine dingen. Ik denk al een beetje als een fotograaf.”

Kevin houdt het kort: “Ik kan nu met een fototoestel werken. Het was een goede manier om me bezig te houden. ”

Lemmy vat het eenvoudig samen: “Ik fotografeerde gewoon wat ik rond mij zag. Dat leek me de beste manier om mijn leefwereld te tonen.”

Na anderhalf uur loopt de avond stilaan ten einde. De bewoners keren terug naar hun kamer — een beetje meer geprikkeld dan voordien.

Meer dan fotografie

Het traject doorbreekt clichés over detentie en toont hoe creativiteit ruimte maakt voor groei, rust en zelfexpressie. De deelnemers ontdekken niet alleen hun toestel, maar ook hun eigen stem. Via onze fotografieprojecten helpen we mensen in kwetsbare situaties hun verhaal te vertellen en onze blik te verruimen.