De Vijver - Antwerpen
De Vijver - Antwerpen
Op zaterdag 20 december 2025 toonde Linx+ samen met deelnemers van De Vijver het resultaat van hun gezamenlijke traject. Zeven deelnemers van De Vijver en vrijwilliger Jo Schelstraete konden er samen op een kerstmarkt in het gebouw van De Vijver in Deurne hun foto’s laten veilen voor de warmste week. Wij spraken met de gezichten aan de andere kant van de lens.
Wat is De Vijver?
De Vijver is een organisatie in Deurne (Antwerpen) die meer dan 40 jaar ervaring bundelt in het begeleiden van mensen met een beperking bij hun wonen, werken, vrijetijd en vorming.
Hun medewerkers ontwikkelden in de loop der jaren heel wat deskundigheid vooral op het vlak van de begeleiding en ondersteuning van jongeren en volwassenen met een verstandelijke beperking en/of autisme.

Een uitdaging voor Jo
Wanneer we op 20 december Jo begroeten in De Vijver, kan zijn glimlach niet groter zijn. Hij heeft de laatste weken hard gewerkt om met de deelnemers een volledige fotoreeks af te werken. Ook ging hij enthousiast in op onze vraag om een vrijwilliger te vervangen voor dit traject – niet vanzelfsprekend, want Jo moest als Gentenaar altijd een goed eind rijden naar Deurne.
Op zaterdag 1 november 2025 begon Jo aan een traject met zeven mensen met een vorm van autisme. Iedere persoon had eigen noden en leerstijlen, eigen ervaringen met fotografie. Zes weken later was het al nodig om foto’s op te leveren voor de kerstmarkt. Dat gaf Jo en de deelnemers wel wat stress! Maar ondanks deze uitdagingen kwam alles tot een goed einde. Het harde werk van iedereen werd beloond.
Verhalen vissen in De Vijver
Terwijl bezoekers geconcentreerd naar de foto’s kijken, proberen wij met de deelnemers een woordje uit te wisselen.
Caroline begint: “Ik had wel al wat ervaring met fotografie. Maar ik begon aan het traject om mezelf opnieuw te prikkelen. Alleen vind ik het moeilijk om me eraan te zetten, maar in groep is de drempel kleiner. Het was ook wel verrijkend om een diverse groep te hebben, want zo kan je elkaar helpen en dus leren kennen.”
Nic herkent zich daarin: “Ik weet niet of we ons zonder de foto’s zo hadden durven blootstellen aan elkaar.”
Op de vraag of Nic net als Caroline al ervaring had, antwoordt hij: “het zit in de familie, alleszins! Ik heb een grootouder die in de jaren ’30 al fotografeerde. Het oog had ik dus al, de techniek nog niet! Dankzij Jo is dat wel verbeterd. Voor mij was het niet gemakkelijk om mensen te fotograferen, omdat ze zo onvoorspelbaar zijn.”
Caroline sluit zich daarbij aan: “en je moet dan ook gaan vragen of het ok is dat je een foto neemt.”
Tot slot konden we ook Tijana kort even spreken. Haar favoriete foto is van het Boukenborghpark. “Het moment dat me altijd zal bijblijven is toen ik na de eerste sessie naar huis fietste door het park en een foto trok van iets dat me daarvoor nog niet was opgevallen. Zo kon ik iedere les wel iets meenemen.”


