“Ik voelde me depressief, ik wilde iets doen en tegelijk mijn gevoelens uiten. Ik had nooit gedacht dat ik kon schilderen, maar ik ben gewoon schildermateriaal gaan halen. Mijn eerste pogingen waren niet zo goed, maar ik heb doorgezet.”

Het schilderen hielp haar om met haar depressieve gevoelens om te gaan.

“Het is grappig, maar ik denk dat ik op mijn moeilijkste moment mijn beste schilderij heb gemaakt. Mijn gevoelens zijn brandstof voor mijn kunst. Het is een andere manier om iets te kunnen vertellen.”

Nu Asia in België met haar tweede studie bezig is, heeft ze jammer genoeg niet veel tijd over om te maken. Desondanks is ze er wel mee bezig. Ze heeft een observerend oog en laat zich inspireren door de dingen die ze mooi vindt. Ze maakt haar schilderijen vooral voor zichzelf. Hoewel ze van een aantal schilderijen postkaartjes heeft gemaakt voor haar naasten, is ze niet van plan om haar kunst te commercialiseren.

“Ik beschouw alle schilderijen die ik maak als mijn kinderen, het is iets wat van mij is. Het laat me beter voelen en ik ben trots op wat ik doe. Ik zeg altijd, ‘Life without art is so cruel’. Leven zonder kunst is zoals leven zonder kleur.”

Dat is iets waar wij ons bij aan kunnen sluiten!