“Ik vind het fijn om te breien als mijn gedachten aan het razen zijn. Dan kan ik even rustig op mezelf zitten. Meestal vind ik het rustgevend, maar soms wil ik dat het sneller vooruitgaat.”

De dingen die ze breit, maakt ze uit een behoefte aan specifieke kledingstukken die ze nergens kan kopen. Ze begint haar projecten vaak in een opwelling.

“Ik heb een voorraad wol, maar meestal ga ik naar de winkel om nieuwe wol te halen voor hetgeen dat ik op dat moment wil maken.”

Momenteel is Isabelle een losse col aan het breien om haar nek warm te warmen tijdens de koude dagen in de glasfabriek. Wat ze maakt, gebruikt ze meestal zelf, maar af en toe geeft ze ook iets weg. Als iets niet uitdraait zoals ze het voor ogen had, gebruikt ze het alsnog.

“Ik ben trots op de dingen die ik maak. Als je het zelf hebt gemaakt, is het nooit fout. Alles is altijd anders en dat is oké. Dit zie ik ook terug op mijn werk in de glasfabriek: al maak je een product een miljoen keer, er zullen altijd verschillen tussen zitten. Met precies dezelfde input kun je andere output krijgen. Daar moet je gewoon mee dealen.”

Voor Isabelle is de quote “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan!” zeker van toepassing.

“Het is leuk om dingen uit te proberen. Ik denk sowieso dat ik veel kan. Als iemand in mijn omgeving zegt ‘Ik wou dat ik dat ook kon!’, dan zeg ik dat zij dat ook wel kunnen. Je moet er gewoon aan beginnen.”

Da’s gesproken!