“Mijn verzamelen is een reactie tegen de enorme digitale snelheid van fotograferen momenteel. Fotografie is veel te vluchtig geworden.”

Hij vindt heel veel foto’s, maar is wel kieskeurig esthetisch zeer goede beelden. De foto’s die hij vindt kunnen evengoed door een goede fotograaf genomen zijn. Beeldenmakers kunnen dus veel leren van deze oude foto’s. Uiteindelijk is het voor Marc erfgoed. Iedere foto digitaliseert hij. Hij droomt van een expo, waarin hij met zijn verzameling naar buiten komt en die eventueel combineert met hedendaagse beelden, misschien kan er ook een boek bij.

“Ik voel me het gelukkigst als ik iets unieks vind. Ik ben altruïstisch ingesteld: zonder mij zou dit waardevol materiaal verdwijnen. Ik geloof sterk dat sociale fotografie mensen kan veranderen maar dat vergt tijd.”

Sociale media helpen hem om nog beter mijn beelden te determineren. Hij is tevens fotograaf en er zijn niet zo veel fotografen die ook verzamelaar zijn. Fotografen kijken anders naar een beeld.

“Verwonderd zijn als een kind. De aha-erlebnis. Vertederd worden, bevangen worden, gecharmeerd worden door een beeld daar doe ik het voor.”