Wat is Buurthuis ’t Lampeke eigenlijk?

Sofie: “We zijn een huis in de Leuvense Ridderbuurt waar iedereen welkom is. Mensen kunnen hier langskomen om te douchen, de was te doen, advies te krijgen of gewoon een koffie te drinken. Maar we organiseren ook vorming en activiteiten die mensen sterker maken. We willen vooral een plek zijn waar de stem van de buurt gehoord wordt.”

Hoe ontstond het idee om met fotografie te werken?

Sofie: “Het aanbod van Linx+ – een  traject waarin mensen zichzelf en hun buurt op een nieuwe manier konden ontdekken – leek ons direct interessant. Geen zware cursus, maar iets speels en tegelijk verbindend. Toen Leo zich als vrijwilliger aanbood bij Linx+ en we konden starten, wisten we dat dit een kans was.”

Leo, jij gaf de begeleiding. Hoe heb je dat aangepakt?

Leo: “Ik had eerst een theoretische les voorbereid, met uitleg over sluitertijd en diafragma. Maar toen ik de groep zag, voelde ik dat dat niet ging werken. Dus heb ik het omgegooid: we gingen vooral foto’s maken, tonen en bespreken. De techniek kwam wel, maar het sociale stond voorop. Voor mij waren de mensen belangrijk, de foto was eigenlijk een bijproduct.”

Steven, wat trok jou aan om mee te doen?

Steven: “Ik zag de affiche en dacht: dat wil ik proberen. Ik had totaal geen verwachtingen, maar ik leer graag bij. En ik ben blij dat ik het gedaan heb. Vooral de groepsmomenten waren bijzonder. We bekeken elkaars foto’s en vertelden erbij waarom we die hadden gemaakt. Dat leverde telkens heel mooie gesprekken op.”

Was het niet spannend om onbekenden aan te spreken voor een foto?

Steven: “Toch wel. Dat was mijn grootste drempel. Maar ik heb het toch gedaan. En telkens ik die stap zette, voelde ik me sterker. Het gaf echt zelfvertrouwen.”

Wat bracht het traject volgens jullie vooral teweeg?

Sofie: “Verhalen. Door een foto te tonen, kwamen er herinneringen en emoties boven. En verhalen wekken weer nieuwe verhalen. Dat is precies wat we in ’t Lampeke willen doen: mensen met elkaar in contact brengen via het alledaagse.”

Leo: “Ik zag deelnemers groeien. In hun fotografie, maar vooral in hun durf. Ook wie onzeker was, kreeg steun van de groep. Dat vertrouwen was heel mooi om te zien.”

Hoe verliep de selectie voor de tentoonstelling?

Steven: “Die mochten we zelf maken. Dat vond ik belangrijk. Ik koos niet de technisch beste foto’s, maar die waarop ik fier was. Dat maakt het persoonlijk. Het is echt ónze expo geworden.”

Op 5 oktober 2025 opent de expo. Wat mogen bezoekers verwachten?

Sofie: “Een reeks foto’s die de buurt tonen door de ogen van haar bewoners. Heel verschillend, van portretten tot straatbeelden. En misschien nog belangrijker: de verhalen erachter, die de deelnemers zelf zullen vertellen.”

Zouden jullie dit opnieuw doen?

Leo: “Onmiddellijk. Het is een traject dat mensen dichter bij elkaar brengt.”

Steven: “Zeker. Ik heb er zoveel uit geleerd. Voor mij is de les: kijk door de lens en trek je gevoel.”