Fietskoeriers brengen maaltijden rond, maar tegelijk dragen ze een verhaal dat vaak onzichtbaar blijft: van wachten zonder loon, rijden in weer en wind, en leven met onzekerheid.

Als sociaal-culturele organisatie kiezen we er bewust voor om dat verhaal niet te vertalen in eisen of oplossingen. Want dat is vakbondswerk. We kiezen ervoor om het zichtbaar te maken, in al zijn eenvoud en complexiteit.

Dat sluit naadloos aan bij hoe we het zelf omschrijven in ons beleidsplan:

"We versterken de waardering van de bijdrage van iedereen in de maatschappij en de ruimte voor de mens als persoon (en niet als productiemiddel) in ons systeem."