“Ik probeer in mijn hobby’s of werk steeds duurzaamheid en zorg voor het milieu te verwerken om van onze planeet een betere plek te maken.”

Uit de Dijle vist ze afval en perst die samen tot plastic platen. Hoewel haar interesse in gerecycleerd plastic groeide vanuit haar thesisonderwerp, zien veel mensen het als kunstproject. Dat verklaart misschien haar recente samenwerking met een kunstenaar om uit de platen lampenkappen te maken. Dankzij haar stage kwam ze in contact met Maakleerplek en High Tech Lab en daar konden ze gebruik maken van Hannahs pedagogische talent om workshops ineen te zetten over het gebruik van diverse aspecten in het Lab.

“Ik leer anderen de machines te bedienen, zodanig dat zij kunnen maken. Zo werk ik eerder achter de schermen.”

Hannah is een maker die het vooral doet omwille van de sociale mogelijkheden. Ze zou het groepsgevoel missen als ze niet zou maken in Maakleerplek. Zelfs als ze gaat schilderen doet ze dat met vrienden.

“Het is echt leuk om iemand iets te geven en te zeggen, jij kan dit ook maken.”

De missie van Maakleerplek voltrekt zich op een leuke manier, maar heeft een serieus doel. Het gaat er om iets terug te geven aan de maatschappij, om de mogelijkheden om zelf iets te maken te vergroten en anders te kijken naar duurzaamheid. Stel, zegt Hannah, dat je een naam zelf kan graveren op een steentje en het daarom niet online moet bestellen, dat is toch zoveel beter? Omdat zelf maken beter is, koos Maakleerplek ervoor om hun producten niet te commercialiseren. Ze zijn bang dat het dan te routineus zou worden.

“Het wordt gewoon maken, en in een pakketje steken en de emotionele band met het product zou verloren gaan, voor velen als je het professioneel doet gaat het plezier weg”

Als afsluiter laat ze na het interview nog een plastic sleutelhangertje zien dat kinderen hebben gemaakt tijdens een workshop. Eerst verzamelden ze afval, persten het tot een plaat en konden daar dan met een lasercutter een figuurtje uit snijden. De verwondering en de fierheid dat zij dit zelf gemaakt hebben, met afval, kon je zo aflezen van hun gezichtjes, vertelt Hannah. Ook dat maakt een gezamenlijke maakleerplek een warmere stek.