“Ik moet er echt mee bezig zijn. Als ik het een paar dagen niet doe, dan zou ik er ongelukkig van worden. Nu zet ik me in de zetel, zet een natuurdocumentaire op en begin eraan.”

Voor Nadia is het ritme heel belangrijk. Dat is al heel haar leven zo. Toen ze klein was en haar oma op haar paste, kon ze de hele dag nauwgezet reepjes papier scheuren en ophangen. Als enig kind had ze niet meteen speelkameraadjes om iets mee te doen. Ook nu voelt ze dat ze gemakkelijk uren kan bezig zijn met haar hobby’s.

“Als ik eraan begin moet ik een oog op de klok houden. Anders wordt het snel héél laat en zit ik de dag erna met wallen onder de ogen aan mijn bureau. Nu ik op pensioen ga, kan ik daar misschien eens aan toegeven.” (lacht)

Nadia is er ook al heel haar leven mee bezig en heeft er ook veel aanleg voor. Toen ze in het derde leerjaar zat controleerde ze de haakwerkjes van leerlingen in het zesde leerjaar, waar haar mama toen lesgaf. Die konden dat vaak niet goed, dus zonder dat haar mama het wist, paste ze die uit medelijden aan.

“Ik heb ook als vrijwilliger in de jaren ’80 breien en haken onderwezen. En eigenlijk zou ik dat nog steeds willen doen.”

Er zijn ook andere manieren om je hobby te delen. Nadia maakte ontelbaar veel truien voor (klein)kinderen en haakte al voor vrienden.

“Het is fijn als mensen dat appreciëren, maar de meeste voldoening haal ik toch wel uit het werk zelf.”

Zo kenden wij Nadia ook bij Linx+, als een rasechte werkmier! Wij wensen onze collega een fijn pensioen, met breiwerk tot in de late uurtjes!