Samen Solidair: Gesprekstafels
Gesprekstafels: van kijken naar praten
Een bezoek aan de expo Samen Solidair roept vaak meer op dan alleen verwondering. Mensen herkennen verhalen uit hun eigen leven, denken terug aan ervaringen met werk, zorg of sociale bescherming, of stellen zich vragen over de toekomst.
- Met gesprekstafels geef je bezoekers de kans om die gedachten en ervaringen met elkaar te delen.
Wat zijn gesprekstafels?
Gesprekstafels zijn kleinschalige ontmoetingen waarbij deelnemers in een ontspannen sfeer met elkaar praten over thema's uit de expo.
Geen debat waarbij iemand gelijk moet krijgen, maar een open gesprek waarin luisteren, uitwisselen en samen nadenken centraal staan.
Vaak blijken net die persoonlijke verhalen de grootste indruk na te laten.
Waarom gesprekstafels organiseren?
De expo vertelt een verhaal over solidariteit. Gesprekstafels brengen die solidariteit tot leven. Ze verbinden mensen met elkaar en maken ruimte voor ontmoeting, herkenning en nieuwe inzichten.
Een gesprekstafel helpt deelnemers om de thema's uit de tentoonstelling te koppelen aan hun eigen leven. Hoe heb jij sociale bescherming ervaren? Wanneer had jij steun van anderen nodig? Wat betekent solidariteit vandaag nog voor jou?
Door ervaringen uit te wisselen, ontdekken deelnemers hoe maatschappelijke thema's een plaats hebben in hun eigen verhaal én in dat van anderen.
Met wie?
Gesprekstafels zijn bijzonder flexibel. Je kan ze organiseren voor:
- bezoekers van de expo
- leden van je afdeling
- buurtbewoners
- vrijwilligers
- jongeren of studenten
- partnerorganisaties
- deelnemers aan een vorming, wandeling of andere activiteit.
Een groep van drie tot zes personen per tafel werkt meestal het best. Zo krijgt iedereen voldoende ruimte om te spreken en te luisteren.
Waarover kan je praten?
Vrijwel elk thema uit de expo kan het vertrekpunt zijn van een gesprek.
Denk bijvoorbeeld aan:
- solidariteit
- sociale zekerheid
- gezondheid en zorg
- werk en werkloosheid
- waardig werk
- pensioenen
- kinderbijslag
- arbeidsongevallen en beroepsziekten
- armoede en bestaansonzekerheid
- de toekomst van sociale bescherming.
Werk zoveel mogelijk met open vragen die vertrekken vanuit de leefwereld van de deelnemers.
Bijvoorbeeld:
- Wat betekent solidariteit voor jou?
- Wanneer was jij dankbaar voor goede zorg?
- Heb jij ooit zonder werk gezeten?
- Welke sociale rechten vind jij het belangrijkst?
- Zie jij jezelf werken tot 67 jaar?
- Wat zou jij willen veranderen aan onze sociale bescherming?
Je kan ook werken met stellingen die het gesprek op gang brengen:
- "Werk genoeg voor iedereen."
- "Gratis gezonde maaltijden voor alle kinderen op school."
- "Als je wilt werken, kan je werken."
Het doel is niet om deelnemers te overtuigen, maar om verschillende ervaringen en perspectieven te verkennen.
Mogelijke formules
Koffieklets
De meest laagdrempelige vorm. Mensen schuiven aan tafel, kiezen een vraag en gaan met elkaar in gesprek.
Expo gevolgd door gesprek
Bezoekers bekijken eerst de tentoonstelling en praten daarna in kleine groepen verder over wat hen geraakt of verrast heeft.
Infosessie met gesprekstafels
Start met een korte toelichting, een filmfragment of een spreker. Daarna gaan deelnemers in kleinere groepen aan de slag met vragen en stellingen.
Debatdate
Twee of meer deelnemers wisselen op een gestructureerde manier ideeën uit rond een thema of stelling, onder begeleiding van een gespreksleider.