
|
|
Kijken
| Saint-Martin made in the USA |

|
| Meer... |
| Gezond verstand kort geknipt |

|
| Meer... |
| New weapons of mass destruction |

|
| Meer... |
| Reynders, monsieur 200.000 volts |

|
| Meer... |
| "...Wij laten Brussel niet los!" |

|
| Meer... |
| Blokvuil na de verkiezingen |

|
| Meer... |
| FOstend Calling: Herr Flick |

|
| Meer... |
| Leterminator says "I‘ll be back" |

|
| Meer... |
| The 44th President of the USA |

|
| Meer... |
| 'Farce Publique' back in Congo |

|
| Meer... |
| Oorzaak desintegratie partijtop |

|
| Meer... |
| Vedeze becommentarieert de wereld |
Vedeze, een Oostendse creatieveling, publiceert vanaf nu regelmatig zijn grafische commentaren op de Belgische en internationale politiek bij Linx+.
|
| Meer... |
| Een galerij van posterkunst van de arbeidersbeweging |
Geniet van de mooie posters uit de geschiedenis van de Belgische socialistische arbeidersbeweging en leer en passant iets over het denken en doen van het ABVV en haar voorgangers in vervlogen tijden.
Het AMSAB, het instituut voor sociale geschiedenis uit Gent, heeft de posters ter beschikking gesteld.
|
| Meer... |
| Wel eens zin in een film met inhoud? |
Zo een film die niet louter een spiegel is van de werkelijkheid, maar tevens een hamer die die werkelijkheid mee vorm geeft, zoals Brecht dat zo mooi zei? Kijk dan verder. U vindt hieronder een groeiend aantal beschrijvingen van films over de vakbeweging - ter inspiratie voor een bezoek aan de bib, videotheek of als cadeau(tip).
|
| |
| Wal-Mart: The High Cost Of Low Price |
De documentaire ‘Wal-Mart: The High Cost Of Low Price’ uit 2005 neemt het mega-bedrijf Wal-Mart onder de loep. Deze Amerikaanse grootwarenhuisketen is hét gezicht geworden van harde anti-vakbondspraktijken. Griezel mee: bekijk de film en bezoek de website opwww.walmartmovie.com
|
| |
| Granito de Arena |
De documentaire ‘Granito de Arena’ uit 2005 van de filmmaker Jill Freidberg combineert archiefmateriaal met interviews en nieuw materiaal om de strijd van onderwijzers in Mexico die al 20 jaar duurt en nog steeds door gaat in beeld te brengen. De onderwijzers verzetten zich tegen de ontmanteling van de publieke diensten, waaronder het onderwijs, en brengen telkens de maatschappelijke impact van het beleid weer naar voren waardoor ze op veel steun van de bevolking kunnen rekenen.
|
| |
| Live Nude Girls UNITE! |
‘Live Nude Girls UNITE!’ (2000) gaat over strippers die de eerste vakbond in de sector in de VS willen opzetten als ze er achter komen dat ze stiekem worden gefilmd voor porno-films. Terwijl zij de hulp in roepen van de dienstenvakbond SEIU, huurt werkgever The Lusty Lady een bedrijf, gespecialiseerd in ‘union busting’ in. Centraal in het verhaal staat Julia Query, stripper, stand-up comedian én dochter van een bekende feministe die het aan de stok krijgt met haar moeder.
|
| |
| One Day Longer: The Story of the Frontier Strike |
Op 21 september 1991 stoppen 550 werknemers van de Frontier Hotel in Las Vegas met werken en onderhouden 6 jaar, 4 maanden en 10 dagen lang een 24-uurs picket-line. De staking werd vooral geleid door Latin-arbeiders die begonnen met staken omdat het hotel dreigde secundaire arbeidsvoorwaarden, zoals vakantie, pensioen en senioriteitsrechten in te trekken. De regisseur Amie Williams woont in Las Vegas en zag de stakers elke dag op hun post staan, raakte in hen geïnteresseerd en maakte deze film.
|
| |
| Roger and Me |
Roger and Me is de documentaire van Michael Moore over zijn geboortestad Flint in het noorden van de VS. Het terugtrekken van fabrieken naar het zuiden van de VS door autofabrikant General Motors, werelds grootste bedrijf, heeft Flint in een dode stad veranderd. De film laat Moore, zoon van een autoarbeider, z’n pogingen zien om GM-baas Roger Smith te pakken te krijgen om te babbelen over de consequenties van het beleid van GM. De sterke documentaire uit ‘89 was de doorbraak van Michael Moore.
|
| |
| The Global Assembly Line |
De documentaire uit 1986 (ja, toen werd er ook al over globalisering gesproken en nagedacht) ‘The Global Assembly Line’ laat arbeiders uit de Verenigde Staten, Mexico en de Filippijnen zien. Terwijl Amerikaanse arbeiders hun banen verliezen in de economische race to the bottom krijgen arbeiders in het Zuiden er laagbetaalde banen bij in economische vrijhandelszones waar hun rechten beperkt zijn. De documentaire is gemaakt door Lorraine W. Gray.
|
| |
| The Take |
Met de ineenstorting van de economie van Argentinië in 2001, kwam een nieuwe vorm van zelfbeheeronder arbeiders in zwang. De documentaire ‘The Take’ uit 2004 van Avi Lewis en Naomi Klein brengt de arbeiders van de autofabriek Forja in beeld die de productie hernemen, en de problemen die dit allemaal met zich meebrengt. Op de achtergrond speelt het verhaal van de presidentiële verkiezing.
|
| |
| The uprising of ‘34 |
Deze docu gaat over de General Textile Strike in het zuiden van de VS (’34). De staking en repressie heeft grote gevolgen gehad voor de arbeiders en de vakbeweging. Enkelen zijn vermoord, duizenden op de zwarte lijst gezet en nog meer geïntimideerd. De documentaire uit ‘95 van Stoney, Helfand en Rostock laat arbeiders die toen betrokken aan het woord, niet zelden voor het eerst, en wil het nog steeds levende cliché dat arbeiders uit het zuiden niet te organiseren zijn ontkrachten.
|
| |
| The Willmar 8 |
De documentaire ‘The Willmar 8’ uit ‘80 vertelt het verhaal van vrouwelijke vakbondsleden uit een klein dorpje in Minnesota (VS) die in december ‘79 de eerste bankstaking ever begonnen. Alle acht leden van de Willmar Bank Employees’ Association Local 1 begonnen met hun actie uit protest tegen seksuele discriminatie op hun werk. De staking heeft twee jaar geduurd en de vrouwen werden onbedoeld iconen in de vrouwenbeweging van die tijd. De actrice Lee Grant heeft de documentaire gemaakt.
|
| |
| Ådalen 31 |
Ådalen 31 uit 1969 is een Zweedse film van Bo Widerberg, die tevens het script schreef. De Engelstalige film vertelt het verhaal van de stakers van een papierfabriek in het dorpje Ådalen in 1931. De langdurige staking over salarisverlaging wordt wreed gebroken door het leger dat op 14 mei het vuur opent op de stakers. De film is in de Verenigde Staten uitgebracht onder de titel Adalen Riots
|
| |
| Battleship Potemkin |
Deze film van de legendarische Russische regisseur Sergei Eisenstein uit ‘25 heeft lang een marginaal bestaan geleid doordat het in Engeland verboden werd wegens “subversief”, in de VS minimaal in roulatie is gebracht en elders maar een klein publiek bereikte. Desondanks is het één van de beroemdste films uit de geschiedenis geworden. De stomme film handelt over de opstand in het tsaristische Rusland van 1905 vanaf de panterkruiser Potemkim, die gehoor vindt in de rest van het land.
|
| |
| Billy Elliot |
Billy Elliot is de jongste zoon van een mijnwerker in het Engeland van de jaren ’80. Zijn vader wil graag dat hij gaat boksen, maar als hij toevallig een blik werpt in een dansklasje is hij verloren. Deze Engelse film uit 2000 vertelt het verhaal van de volwassenwording van de jongen met als achtergrond de mijnstaking van 1984-1985, die Engeland voorgoed zou veranderen.
|
| |
| Blue Collar |
Blue Collar (’78) handelt over corrupte vakbonden in de auto-industrie in de Verenigde Staten en het harde leven van arbeiders in Detroit; drie mannen, waaronder Harvey Keitel, zitten financieel aan de grond en besluiten de kluis van de vakbond te kraken. Veel geld vinden ze niet, maar wel zaken die het daglicht niet kunnen zien. Het verhaal is fictie, maar het kan niemand die de Amerikaanse vakbeweging een beetje kent ontgaan dat de inspiratie niet ver gezocht hoefde te worden.
|
| |
| Bread & Roses |
Bread & Roses van de Engelse regisseur Ken Loach spelt zich af in de Verenigde Staten. Gebasseerd op de Justice for Janitors campagne van de dienstenvakbond SEIU vertelt de film het verhaal van (il)legale arbeiders uit Midden-Amerika in Los Angeles. De relatie van de Mexicaanse zussen Maya en Rosa die als schoonmaaksters werken, komt onder druk te staan door de komst van de anarchistische en energieke Sam, die vastbesloten is de arbeidsters te organiseren.
|
| |
| Business as Usual |
Een Engelse film uit ‘87 die de vakbeweging in een positief daglicht stelt – een uitzondering! De film gaat over Babs, een vrouwelijke chef die ontslagen wordt nadat ze de seksuele intimidatie van één van haar collega’s door een hogere baas heeft aangeklaagd. Het verhaal is gebaseerd waargebeurde feiten in Liverpool in 1983 toen Audrey White ontslagen werd bij Lady at Lord John. De rol van Babs wordt gespeeld door Glenda Jackson, die later minister en parlementslid voor Labour is geworden.
|
| |
| F.I.S.T. |
Een film over de vakbeweging met Sylvester Stallone! Sterker nog, hij heeft meegeschreven aan het script. F.I.S.T. uit ‘78 handelt over de Federation of Inter-State Truckers en de corruptie en het geweld van de leiding. De film laat de werkomstandigheden van de truckers en lossers en laders zien voordat ze georganiseerd waren in vakbonden, de strijd die het kostte om zich te organiseren en de gevolgen van corruptie in de vakbeweging. De film is onterecht maar weinig bekend bij het grote publiek.
|
| |
| Gung Ho |
Altijd al benieuwd geweest wat de achtergrond is van managementtechnieken als kwaliteitscontrole en polyvalentie? Kijk naar Gung Ho. Deze Amerikaanse film uit 1986 van Ron Howard vertelt het verhaal van een Amerikaanse autofabriek die wordt overgenomen door Japanners. De ontslagen arbeiders krijgen hun baan terug, maar verder blijft niets hetzelfde. Deze Hollywood-film met Michael Keaton is niet subtiel, maar wel erg eighties.
|
| |
| Hoffa |
Hoffa (‘92) gaat over de beroemde en beruchte voorzitter van de Amerikaanse truckersvakbond, de Teamsters. De door Danny de Vito geregisseerde film heeft veel kritiek gekregen omdat het beeld van Hoffa te positief zou zijn. Desondanks is de film interessant; het charismatische van Hoffa komt goed uit de verf. Hoffa, die in de gevangenis heeft gezeten voor onder andere fraude en in ‘75 plotsklaps verdween, wordt gespeeld door Jack Nicholson. Het script komt van David Mamet bekend van F.I.S.T.
|
| |
| I Compagni |
I Compagni, wellicht is de film beter bekend onder haar Engelstalige title ‘The organizer’, handelt over uitgebuitte textielarbeiders in Turijn (Italië) rond het begin van de 20e eeuw. Marcello Mastroianni speelt professor die de arbeiders te hulp schiet. Ondanks het wat voorspelbare verhaal is de film een absolute aanrader door de rijke karakters, de humor en de intelligente manier waarop er met de moeilijkheden van het (zelf-)organiseren van arbeiders wordt omgegaan.
|
| |
| I’m All Right Jack |
‘I’m All Right Jack’ uit 1959 is eigenlijk een anti-vakbonsfilm, maar zo geestig dat hij hoog op de lijstjes van favoriete film staat bij veel vakbondsmilitanten. De satirische comedy met Peter Sellers vertelt het verhaal van vakbondsdelegee Fred Kite en de fabriek Missiles Ltd. waar hij werkt in de jaren ‘50 in Engeland.
|
| |
| Man of Iron |
Deze Poolse film, 'Czlowiek z zelaza’ uit 1981 vertelt het verhaal van een aan lager wal geraakte journalist die de opdracht krijgt om de activiteiten van de charismatische vakbondleider Maciek Tomzyk onder de loep te nemen. Naarmate hij meer leert over de achtergrond en motivatie van de stakende havenarbeider, hoe meer zijn eigen vergeten idealen boven komen en in conflict komt met z’n geweten én de partij. De regisseur Andrezj Wajda heeft ook archiefbeelden, posters, interviews e.d. gebruikt.
|
| |
| Matewan |
‘Matewan’ (’87) van John Sayles is het op ware gebeurtenissen gebasseerde verhaal over een mijnwerkersstaking in West-Virginia (VS) in de jaren ’20, en de vorming van een vakbond die daar op volgde. De getroebleerde relatie tussen zwarte en witte arbeiders neemt een belangrijke plaats in. Joe Kenehan, een organiser, vat de wereld als volgt samen: “There ain’t but two sides of this world. Them that work and them that don’t. You work; they don’t. That’s all you got to know about the enemy."
|
| |
| Norma Rae |
Norma Rae, gespeeld door Sally Field, is een 31 jaar oude textiel arbeidster in het zuiden van de VS. Haar man is dood, ze leeft in een klein huisje met kinderen én ouders en kan nauwelijks het hoofd boven water houden. Dan verschijnt Reuben Warshovksy op het toneel, een vakbondsorganiser en blijft niets meer hetzelfde. Sally Field kreeg een Oscar voor haar rol. De film uit '78 is losjes gebaseerd op Chrystal Lee Jordan die na 5 jaar vechten haar baan terugkreeg bij de J. P. Stevens Company.
|
| |
| On The Waterfront |
‘On the waterfront’ (54) met Marlon Brando als de New Yorkse havenarbeider Terry Malloy gaat over corruptie in de New Yorkse havenvakbond, en de strijd van één man hier tegen. Centrale vraag is of Malloy moet meewerken met de autoriteiten in de strijd tegen corruptie - en in één moeite door de groeiende arbeidersbeweging - of niet. De film wordt gezien als 'goedmaker' van de regisseur, die net als de scriptschrijver en een hoofdrolspeler, heeft meegewerkt met McCarthy's communistenjacht.
|
| |
| Salth of the Earth |
‘Salt of the Earth’ ('53) is de enige film die verboden is geweest in VS tijdens de Koude Oorlog. De film zoemt in op het leven in een mijnwerkersdorpje en de strijd tegen allerlei vormen van ongelijkheid. Paul Jarico is de producent en Herbert Biberman de regisseur -beide waren 'blacklisted' wegens communistische sympathieën. De mijnwerkersvakbond heeft de film gecoproduceerd. De film behoort tot het publieke domein en kan gratis worden gedownload: www.archive.org/details/salt_of_the_earth
|
| |
| Silkwood |
Silkwood uit '83 is gebaseerd op waar gebeurde feiten. Zoals meer films over de vakbeweging is het een gezondsheid- en veiligheidsissue dat een passief vakbondslid omturned tot een assertieve militant: Karen Silkwood is werkzaam als laborante in een fabriek die radioactief plutonium verwerkt. Haar argwaan over de veiligheidsrisico’s wordt steeds groter. Wanneer ze besluit om de zaak te onderzoeken en daarna in verzet gaat, neemt haar leven dramatische wendingen. Met Meryl Streep en Cher.
|
| |
| Strike |
Strike uit 1924 is net als ‘Battleship Potemkin’ van de Russische regisseur Eisenstein. Ondanks dat het een stille zwart-wit film is, is het een indrukwekkend relaas over het neerslaan van een staking in 1912 door de tsaristische autoriteiten. De film was het debuut van Eisenstein en in opdracht van de Bolsjewieken gemaakt. Voordat hij films maakten, was Eisenstein actief in het theater, maar vond al snel dat film een veel effectiever medium was om een boodschap over te brengen.
|
| |
| The Ballad Of Joe Hill |
Joe Hill is bekend door de film over z'n leven, maar onvergetelijk gemaakt door Joan Baez' 'I Dreamed I saw Joe Hill Tonight' op Woodstock in '69. De film, geregiseerd door de Zweed Widerberg, gaat over leven en werk van Joe Hill, een Zweedse migrant, liedjesschrijver en vakbondsactivist in de VS. Als lid van de IWW(Wobblies) reisde Hill het land door, harde politieke satire en geëngageerde songs schrijvend. Z’n leven eindigt abrupt als hij na een kort en slordig proces wordt geëxecuteerd.
|
| |
| The Grapes Of Wrath |
‘The Grapes of Wrath’ is een verfilming van John Steinbecks gelijknamige roman door John Ford uit '40. Henry Fonda speelt de zoon van een rondtrekkend gezin op zoek naar werk in het Californië van na de crisis van de jaren ’30. Net als duizenden anderen trekt het gezin van landbouwer naar fruitteler. De harde concurrentie en het gebrek aan organisatie speelt de arbeiders parten; er wordt gevochten, mensen gaan dood, mensen organiseren zich ook.
|
| |
| The Killing Floor |
The Killing Floor uit 1985 vertelt het verhaal van een arme Afro-Amerikaan uit het zuiden van de VS die naar het noorden trekt om werk te zoeken. Frank Custer komt terecht in de vleesindustrie, en wel op de ‘killing floor’ – daar waar de beesten worden geslacht. Hij raakt betrokken bij de vakbeweging in Chicago en zet zich in om een inter-raciale vakbond op te zetten, maar ondervind veel tegenwerking van zijn Afro-Amerikaanse collega’s. De rassenrellen in Chicago in '19 spelen op de achtergrond.
|
| |
| The life and times of Rosie the Riveter |
Iedereen kent wel het beeld van een vrouw in overall en rode hoofddoek die haar spierballen laat zien en zegt: “We can do it!”. Dat is dus Rosie the Riveter, één van de tienduizenden vrouwen die tijdens de Tweede Wereldoorlog de fabrieksbanen van hun mannen die aan het front waren, overnamen. Na de oorlog dienden de vrouwen hun nieuw verworven inkomen –en vrijheid– wel weer op te geven. De documentaire ‘The life and times of Rosie the riverter’ uit '80 van Connie Field reconstrueert het verhaal.
|
| |
| The navigators |
“British Rail isn’t our problem, but The Navigators is”, zei een vakbondman van de Britse RMT ooit op een bijeenkomst. ‘The Navigators’ (2001) vertelt het bij vlagen hilarische en dramatische verhaal van gevolgen van de privatisering van de Britse spoorwegen voor het personeel. Ken Loach, de Britse regisseur die bekent staat om zijn geëngageerde films, voert een groepje onderhoudslui uit South Yorkshire op die machteloos staan tegenover de eisen die hun nieuwe bazen van de ene
|
| |
|
|